سركردهء ايشان باشد . ايشان رفتند تا به مؤته رسيدند . مؤته قريه‌اى است از قراى شام و خبر بديشان رسيد كه هرقل در سرزمين بلقاء با صد هزار مرد فرودآمده و صد هزار تن هم از لخم و جذام به او پيوسته‌اند . پس ايشان به مؤته كوچ كردند و طليعهء سپاه به ايشان رسيدند و آغاز پيكار كردند . زيد بن حارثه شهيد شد . جعفر بن ابى طالب رايت را گرفت و پيش رفت و جنگ كرد تا از جنگ بازماند و از اسب فرود آمد و عرقوب آن را قطع كرد و مىگفت : خوشا بهشت و خوشا نزديك شدنش / ، هم پاك است و هم شرابش پاك است . / عذاب روميان فرا رسيده ، / بر من است كه چون بديشان رسم ضربت فرو آورم . پس دست راستش بريده شد و رايت را به دست چپ گرفت و دست چپش نيز بريده شد و با سينه‌اش [ 1 ] آن را گرفت تا شهيد شد سى و سه ساله بود به سن و سال عيسى و خداوند در بهشت به جاى آن ، دو بال به دو بخشيد تا پرواز كند . سپس رايت را عبد الله رواحه به دست گرفت و مىگفت : سوگند ياد كرده‌ام اى نفس ! كه تو بدانجا درخواهى آمد / روزگارى است تا تو در اطمينان هستى / آيا تو جز قطره‌اى هستى در ميان مشك فرسوده‌اى [ 2 ] ؟ و جنگ كرد تا كشته شد ، رحمه الله . پس مسلمانان گرد خالد بن وليد جمع شدند و او ايشان را كوچانيد تا رفتند و مردم ايشان را پذيره شدند و كودكان شروع كردند به ريختن خاك برايشان و مىگفتند : اى گريزندگان كه گريختيد در راه خدا . پس پيامبر گفت : « اينان گريزندگان نيستند ، بلكه ان شاء الله روى آورندگان به دشمن خواهند بود . » و در اين باره حسان گفته است : خداوند دور مگرداناد آن كشتگان پىدرپى را / كه در مؤته كشته شدند و از ايشان بود جعفر صاحب دو بال / و زيد و عبد الله بهترين گروه / كه شكيبايى كردند و در آن هنگام كه اسباب مرگ در جلوه بود [ 3 ] . سپس عمرو بن عاص را در سريّه‌اى به ذات السلاسل ، در ناحيهء شام ، فرستاد . او به پيامبر نامه نوشت و يارى خواست و پيامبر سريّه‌اى نزد او فرستاد كه سركردهء ايشان ابو عبيدة بن الجراح بود و ابو بكر و عمر نيز در آن سريّه بودند و مال بسيارى نصيب ايشان

--> [ 1 ] ابن هشام گويد : به دو بازويش ( عضديه ) گرفت ولى در متن « صدره » است كه چندان معنى درستى نمىدهد ، ابن هشام ج 4 ، ص 20 . [ 2 ] ابن هشام ، ج 4 ، ص 21 . [ 3 ] ديوان حسّان ، ص 22 .